ارومیه

تلاش کردها برای کرد نشین نشان دادن ارومیه و همکاری خیانتکاران به شهر با آنها

urmujan — Sun, 16 Sep 2007 04:38:18 GMT

امروز روزنامه اعتماد در گزارش مفصلی به فضای شهر ارومیه پرداخته است. این مطالب در چهار یادداشت و گزارش جداگانه به قلم حسن یوسفی. ستاره رضایی آسا. شهره شیرزاد و سعیدپورحیدر و با عکسی از میدان ایلالت (انقلاب) ارومیه و ساختمان شهرداری به چاپ رسیذه اند. دست همه شان دردنکند. این گزارش ها را اینجا بخوانید.

خانم ستاره رضايي آسا در مقاله کوتاه "اروميه را بشناسيم" که در روزنامه اعتماد هم چاپ شده جمله ای نوشته است که از خواندن آن حیرت کردم: "در روستاهاي شهرستان اروميه زبان کردي بيشترين گستره را دارد."
با توجه به این که بسیاری از روستاهای ترک نشین (قولونجو - کهریز - گجین - گل تپه - قوشچی - قره آغاج - میاوق و ... ) در اورمیه به تنهایی جمعیتی بیش از 20 روستای کردنشین را دارا هستند بسیار کنجکاو شدم منبع مورد استفاده این خانم را بشناسم.

واقعیت این است که در سالهای اخیر تلاشهای بسیاری برای بیشتر نشان دادن آمار کردها در اورمیه صورت گرفته است. فعالان سیاسی کرد در اروپا و آمریکا (تنها در کشور سوئد صدها هزار کرد زندگی می کنند) موفق شده اند بسیاری از مراکز سیاسی و حتی را علمی این کشورها را در مورد آمار مورد نظر خود قانع کنند.
در نقشه هایی که از با پیگیری همین فعالان کرد در اروپا و آمریکا منتشر شده٬ آذربایجان غربی تماماَ در جغرافیای کردستان قرار گرفته است. گروههای کرد منصفتر تنها نوار بسیار باریکی در طرف دریاچه اورمیه را کردستان ننامیده اند.
معتقد هستم که چنین زیاده خواهی هایی می تواند موجبات بدبینی ساکنان آذربایجان غربی نسبت به کردهای ساکن این مناطق را فراهم آورد. و این مسئله مسلماَ به ضرر همه خواهد بود٬ علی الخصوص به ضرر کردهایی که به علتهای گونگون مجبور به مهاجرت به این مناطق شده اند.
اورمیه چندین بار در تاریخ از طرف امپراطوری آشور٬ یونانیها٬ مارشیمون نسطوری٬ پطرس ارمنی٬ اسماعیل آغا سیمیتکو و ... به صورت مرکز جنگ و خونریزی در آمده است. کمک کنید از این پس در این شهر صلح و انساندوستی حاکم باشد.

به نقل از علیرضا جوانبخت قولنجی

روش جدید خرید زمین در ارومیه توسط مافیای تروریستی پژاک

urmujan — Mon, 10 Sep 2007 07:53:38 GMT

جدیدا فردی به نام "روشاد" از کردها و سرمایه داران ترکیه ساکن در استانبول به ارومیه آمده و با دختری از خانواده ای فقیر ساکن منطقه خیابان صمد زاده ازدواج کرده است لازم به ذکر است که نامبرده با استفاده از همسر ایرانی اقدام به خرید ملک و املاک و زمین در ارومیه کرده است. لازم به ذکر است نامبرده در ترکیه نیز دارای همسر و خانواده است.

این شیوه جدید تروریستهای و اشغالگران کرد برای اشغال آرام ارومیه است.

حجت الاسلام حسنی: کردها در حال تشکیل قره باغ دوم در ارومیه هستند.

urmujan — Sat, 08 Sep 2007 04:35:47 GMT

حجت الاسلام حسنی امام جمعه قهرمان ارومیه در مراسمی که در شب میلاد امام زمان در مسجد مهدی القدم ارومیه ( قدمگاه حضرت مهدی) ایراد میکردند در بخشی از سخنان خود گفتند که:

" خانواده هایی از اکراد که گاهی دارای ۲۵ تا ۲۶ فرزند هستند جدیداْ از مناظق کوهستانی و شهر های اطراف آمده اند و در ارومیه ساکن شده اند که با این روندی که پیش میرود قره باغ دوم در ارومیه در حال تشکیل است "

در این مراسم تعداد زیادی از اقشار مختلف مردم و همشهریان ارمنی و همچنین سردار کرمی و آقای غنی زاده معاون دکتر جاسبی رئیس دانشگاه آزاد و نماینده سابق مردم ارومیه در مجلس شورای اشلامی حضور داشتند.

غرب آذربايجان و حوادث بعد از پيروزي انقلاب اسلامي

urmujan — Sat, 18 Aug 2007 04:50:18 GMT

Urmu

پس از اعدام قاضي محمد كردها در كمتر جنبشي شركت نمودند. آنان حدود سه دهه انفعال سياسي و سياست انزواگرانه را اختيار نمودند. هر چند كه احزاب”كومله” و”دموكرات” با نفوذ و قدرت يافتن “حزب توده” تحت تاثير افكار سوسياليستي اين حزب قرار گرفتند و نيز حمايت “حزب بعث عراق” را كسب كردند ولي آنچه مسلم است اينكه فعاليتهاي آنان تنها به برگزاري ميتينگها و نشستهاي حزبي و چند درگيري پراكنده مسلحانه محدود ميشد و درواقع اين برهه را ميتوان دوران بازسازي و تقويت احزاب كردي فوق الذكر دانست.
اين احزاب تنها چند روز پس از پيروزي شكوهمند انقلاب اسلامي، همانند انبار باروتي كه ساليان سال آماده انفجار بوده و تنها منتظر جرقه ايي و مترصد فرصتي بوده باشند، منفجر شدند. با توجه به وضعيت فوق العاده كشور در آن مقطع زماني و خصوصا وضعيت منطقه حساس غرب آذربايجان، (كه حالا اكراد با سياستهاي يك سده اخير خود توانسته بودند تركيب جمعيتي چندين شهر ترك نشين را به نفع خود تغيير دهند) مسلح بودن اكراد و تكرار ادعاهاي واهي ارضي خود در غرب آذربايجان، يكبار ديگر اين منطقه ملتهب شده و كشت و كشتار و ناامني دوباره منطقه را فرا گرفت.
در اينجا ذكر اين نكته ضروريست كه مردم كرد همدوش و هم صداي ساير ملل ايراني در محو و نابودي رژيم پهلوي و برقراري نظام جمهوري اسلامي تلاش نمودند ليكن برخي گروههاي افراطي و مسلح كردي با استفاده از فرصت پيش آمده با تقويت روحيه “خشونت قومي” و تحريك احساسات ملي اكراد، بدنبال تحقق روياها و آرزوهاي ديرينه خود بودند.
حزب دموكرات كردستان كه اساسا حزبي ماركسيستي و لنينيستي بود، پس از انقلاب بعنوان حزب سوسيال دموكرات با سياستهاي شديدا ملي گرايانه و روشي مسلحانه كه به كمتر از خودمختاري كردستان راضي نبود، به رهبري “دكتر عبدالرحمان قاسملو” وارد صحنه شد. در اين هنگام حزب زحمتكشان كردستان (كومله) نيز با افكار چپي و مائوئيستي كه البته از ضعف ايدئولوژيك رنج ميبرد و خود را پيشاهنگ پرولتارياي كردستان مي دانست، با خط مشي مسلحانه وارد جريانات سياسي منطقه گرديد.
زمانيكه تنها 8 روز از پيروزي انقلاب گذشته بود، در 30 بهمن 1357 اكراد افراطي پادگان مهاباد را غارت كردند. “غني بلوريان” از اعضايي كه بدليل اختلاف با خط مشي حزب دموكرات در سال 1359 به همراه گروه 7 نفري از اين حزب جدا شدند در خاطراتش مي نويسد: ((دكتر قاسملو لحظه به لحظه با اشخاص مختلفي تماس مي گرفت و نقشه اشغال پادگان را ميكشيد. نامبرده در اين خصوص چيزي به من نمي گفت. من از كانال ديگري از كارهايش مطلع بودم. به او خبر دادم قبل از اينكه اتفاقي بيفتد بهتر است ما كردها در برابر دولت موقت بازرگان كاري نكنيم. اگر تو بر اين امر اصرار داري كه مساله كرد بايد از طريق صلح آميز حل شود، لازم است از اين طريق حركت كنيم. نامبرده گفت: “آنجا (پادگان مهاباد) مركز شر است بايد جمع آوري گردد.” بلوريان مي نويسد پاسخ دادم: اين حرف شما با تفكرات حزب مغايرت دارد اگر ما به صلح ايمان داريم و ميخواهيم از طريق مسالمت آميز مساله كرد را حل كنيم، نبايد كاري كنيم كه براي خود مشكل درست كنيم. غني بلوريان مي نويسد: روز 30 بهمن ساعت 20/11 همانروز پادگان مهاباد خلع سلاح شد.)) (24)
اهميت نوشته هاي بلوريان از اين جهت است كه چهره واقعي قاسملو و اهداف حقيقي حزب را روشنتر مي نماياند. قاسملو در آن شرايط حساس كشور همچون بيگانگان رفتار نموده و پادگان مهاباد را ريشه شر ميداند. در واقع او چون هدفش استيلا بر كردستان و غرب آذربايجان بود، پادگان مهاباد سدي محكم در برابر خواسته وي و حزب مطبوعه اش محسوب مي شد همچنين امكان مسلح تر شدن اعضاي حزب را ممكن مي ساخت. در واقع خلع سلاح پادگان مهاباد مقدمه ايي بود براي جريانات خونين پاوه، سنندج، سقز، پادگان جلديان، جنگ نقده و … كه البته ذكر همه آنها در حوصله اين مقال نمي گنجد.
پس از جريانات پادگان مهاباد و درست يكماه پس از پيروزي انقلاب، قاسملو خواست و اهداف دموكرات را چنين بيان ميكند: ((خلق كرد فقط خودمختاري ميخواهد.)) (25) هرچند سخن وي مسلما شامل همه مردم كرد نمي شد، اما مساله مهم اينست كه او در اينجا از خلق كرد صحبت مي كند ولي بعدا اين خود مختاري طلبي را كه اصولا بايد از حاكميت طلب نمايد با ريختن خون مردم بيگناه و مظلوم ترك شيعه شهرهاي نقده، خانا و … و تلاش جهت ضميمه نمودن مناطق ترك نشين به جغرافياي كردستان دنبال مي نمايد و منطقه را با چالشي عظيم و خطرناك مواجه مي سازد. شايان ذكر است در آن مقطع زماني علاوه بر قاسملو كه رهبر ملي بخشي از كردها بود، شيخ عزالدين حسيني (امام جمعه وقت مهاباد) نيز رهبري مذهبي اكراد را در اختيار داشت كه با هماهنگي همديگر فتيله هاي جنگ قومي – مذهبي در منطقه را روشن نموده بودند آنان حتي رفراندم را نيز تحريم كردند كه البته مردم كرد به حرف ايشان گوش ندادند.
جنگ نقده:
پس از اينكه اكراد پادگان مهاباد را خلع سلاح نمودند و پس از سازماندهي، با لشكري كاملا مسلح كه تعدادشان بيست هزار تن يا حتي بيشتر عنوان شده، جهت برگزاري ميتينگ حزبي راه نقده را در پيش گرفتند! نقده ايي كه تنها يك پنجم آنرا كردها تشكيل ميدادند. حال چرا نقده محل برگزاري ميتينگ انتخاب شده بود، سوالي مهم و تعيين كننده است. آنها در راستاي تحقق استقلال كردستان عمل مي كردند اما كردستاني كه مد نظرشان بود رويايي و تخيلي بنظر ميرسيد. بدينگونه كه آنان همانند شيخ عبيدالله و سيميتقو و … دچار اشتباه شديد استراتژيك شده بودند و بدون عبرت گرفتن از گذشته، بازهم با روشي مسلحانه و زورگويانه ادعاهاي كذايي ارضي خود را بر غرب آذربايجان و شهرها و روستاهاي ترك نشين عنوان نموده بودند لذا به گفته “شهيد چمران” ((نقده دروازه آذربايجان است و براي وصول به اشنويه، جلديان و پيرانشهر حياتي است و براي نفوذ به آذربايجان، سيطره بر نقده ضروري بود.)) (26) با اين اوصاف دليل حمله به نقده مشخص ميشود.
در جريان ورود اكراد مسلح به نقده، تركها كه به نيات پليد و روحيات طمع كارانه اكراد افراطي آگاه بودند جهت جلوگيري از ايجاد حساسيت و تنش و خونريزي سعي در متقاعد ساختن سران حزب جهت برگزاري ميتينگ در نقطه ايي ديگر مي نمايند. “ابريشمي” در كتاب “مساله كرد در خاورميانه” مي نويسد: ((برخي از آدمهاي محترم و روحانيون ترك آمدند پا در مياني كردند، با دفتر حزب تماس گرفتند (بعدها بلوريان مطلب را تاييد ميكند) بلكه اين مراسم مسلحانه برگزار نشود. كما اينكه بلوريان تاييد مي كند و مي نويسد: تركهاي نقده نامه ايي به حزب مي نويسند و مي گويند تركهاي نقده از اين اقدام شما ناراضي اند و نمي خواهند شما به صورت مسلحانه اقدام به برگزاري مراسم بكنيد و پيشنهاد مي كنند كه اين مراسم در كنار شهر برگزار شود.)) (27)
اما اين اقدام مردم شهر بي فايده بود و حتي “قاسملو” و “ملا صلاح” (روحاني وقت اكراد سولدوز) در تماس با ريش سفيدان شهر، تخليه و تسليم شهر را خواستار مي شوند! كه البته با پاسخهاي قاطع و شجاعانه ريش سفيدان شهر مواجه مي شوند. بهرروي كردها وارد نقده شده و در استاديوم ورزشي شهر جمع ميگردند. در اين هنگام با شليك گلوله ايي، كردهاي تا دندان مسلح به خيابانهاي شهر ريخته و شروع به شليك بطرف مردم بيگناه و كشتار آنان مينمايند. مردم بي دفاع ولي غيرتمند و جسور نقده بجاي فرار و تسليم شهر به لشكر ياغيان كرد، با معدود اسلحه هايي كه در اختيار داشتند از خود و خانواده و ناموس شخصي و ملي شان و وطن خود دفاع مي كنند. مردم شهر با در اختيار گرفتن “قالا باشي” (تپه ايي در وسط شهر) بر شهر مسلط ميشوند اما كثرت اكراد مسلح و قلت سلاح در بين تركها باعث ميشود كه تعداد زيادي از زنان و كودكان و مردم بيگناه و مظلوم نقده قرباني آرزوهاي تخيلي اكراد افراطي شده و در خون خود بغلطند. بهمين جهت پس از 3 روز از شروع جنگ، مجاهد دلاور و نستوه آذربايجان “حجت الاسلام حسني” پس از دادن يك اطلاعيه راديويي و دعوت از مردم جهت دفع فتنه اكراد، بهمراه نيروهاي مردمي وارد نقده ميشوند و پس از 4 روز جنگ خونين و كشته شدن تعداد زيادي از مردم و نيز اكراد متجاوز، با ورود ارتش به منطقه، اكراد بازهم بنا بر سنت ديرينه شان فراري شده و سپاه عظيم آنها با شكست مفتضحانه و حقيرانه خود براي چندي متلاشي ميشود.
در خصوص جنايات اسفناك دموكراتها در آن يك هفته “حسني” ميگويد: ((فرداي آنروز ظهر بود كه من از دو خانه ديدن كردم كه در يكي از آنها يازده نفر را سر بريده بودند كه از ديدن آنها خيلي نارحت شدم. مثلا سر دخترك 3 ساله ايي را بريده بودند و با سه سيخ به سينه مادر 23 ساله اش چسبانده بودند. پيرمرد و پيرزن هم بين آنها بود. 22 نفر ديگر را هم در جايي ديگر با طناب اعدام كرده بودند. در خانه ايي ديگر جواني را با تبر قطعه – قطعه كرده بودند. عاملين اين جنايتها كساني بودند كه ادعاي دموكرات بودن داشتند.)) (28)
بهر حال اكراد افراطي اينبار نيز اشتباه بزرگي را مرتكب شدند. آنان با قتل عام و كشتار مردم بي دفاع تفكرات و ايده هاي شوم خود را بيش از پيش نمايانتر ساختند. جنگ نقده با مقاومت دليرانه شهر و نيروهاي كمكي، باتلاقي شد براي اكرادي كه در اصل تماميت ارضي ايران و قسمتهاي غربي
آذربايجان را مورد هدف قرار داده بودند، هرچند كه دفع اين فتنه براي مردم دلاور خطه سولدوز هزينه ها و تلفات سنگيني را در بر داشت.
حادثه دوم در نقده زماني رخ داد كه انقلابيون و پاسدارهاي اهل نقده به فرماندهي شهيد گرانقدر “علي علمي” (فرمانده وقت سپاه نقده) جهت دفاع و حفاظت از پادگان جلديان در برابر تهاجم و غارت اكراد مامور حفاظت از آنجا شده بودند. گروه 18 نفره از اين سربازان دلير اسلام در يكي از روزها كه از جلديان به نقده بازميگشتند، در حوالي روستاي كردنشين”قارنا” مورد حمله غير منتظره اكراد واقع شدند و اكراد همه آنها را قتل عام و شهيد كردند تنها يكنفر از آنان بنام … زخمي شده و خود را به نقده رسانيد و مردم شهر را از جنايت صورت گرفته مطلع نمود. گروههايي از مردم شهر به محل فاجعه عزيمت كردند و با ديدن اجساد جوانان صادق و پاك خود كه گناهي جز دفاع از خاك مقدس وطن نداشتند، به عاملان اين جنايت حمله نموده و آنها را به سزاي عمل خود رساندند. متاسفانه مساله قارنا از جانب اكراد افراطي بصورتي تحريف شده و يكطرفه بيان ميشود، يعني آنان فقط قسمت دوم اين فاجعه يعني حمله گروههاي از مردم به قارنا را مورد توجه قرار ميدهند و قسمت اول و اصلي چنين فاجعه ايي يعني به شهادت رساندن 17 تن از جوانان رشيد نقده بوسيله اكراد را كه دليل حمله مردم به قارنا بود را اصلا بزبان نمي آورند! البته در مساله قارنا بايد خيلي از مسائل را در نظر داشت، مخصوصا اينكه مگر نه اين بود كه ناامني و كشتار جاري در منطقه حاصل تلاشهاي اكراد جهت استقلال كردستان و تجزيه آذربايجان و ضميمه نمودن اراضي غربي آن بخاك كردستان بزرگ بود و مردم ترك نيز هميشه در اين جريانات در حالت و موضعي دفاعي قرار داشتند و طبيعتا در مقابل متجاوز، از خانه و كاشانه و سرزمين آبا و اجدادي و ناموس خود دفاع ميكردند؟
بهرصورت حمله به نقده توسط اكثريت قريب به اتفاق رهبران سياسي كردها مورد پذيرش ميباشد. ((بعدها”عبدالله حسن زاده” دبيركل وقت حزب دموكرات در جلد اول كتاب “نيم قرن مبارزه” بيان ميكند كه در فاجعه نقده، رهبران حزب سهل انگاري كردند و در دام خطرناكي افتادند.)) (29)
اما پس از سركوب فتنه اكراد در نقده، آندسته از اكراد ساكن نقده كه فراري شده بودند به شهر بازميگردند. مردم نقده آنان را پذيرفته و چشم خود را به خيانتها، كشتارها و غارتهاي صورت گرفته مي بندند! و سياستي كه متضمن امنيت منطقه باشد را اتخاذ ميكنند. هرچند كه كردها هيچگاه چنين سياستي را در شهرهاي ديگر همانند “خانا” (پيرانشهر فعلي) پيشه خود نكردند بگونه ايي كه خيل عظيمي از تركهاي ساكن آنجا كه اموالشان بوسيله اكراد غارت شده بود و جانشان نيز در معرض خطر بود به شهرهاي ديگر مهاجرت اجباري نمودند ولي آنان هيچگاه اجازه بازگشت به شهر و ديار خود را نيافتند و تركيب جمعيتي خانا تغيير بزرگ و كاملا محسوسي نمود و شمار اكراد آن شهر بطور چشمگيري فزوني يافت.
پس از جنگ نقده و جريانات شهرهاي كردنشين استان كردستان كه البته در حوصله اين مقال نمي گنجد، و با توجه به شروع جنگ تحميلي و تشكيل قرارگاه حمزه سيدالشهداء ((در سال 1360 پايگاههاي اصلي حزب دموكرات به خاك عراق منتقل شد.)) (30) ولي اين به معناي دفع كامل فتنه اكراد نبود، چراكه آنان تا سالهاي پاياني جنگ، بصورت مسلحانه در منطقه غرب آذربايجان حاضر بودند و در اين مدت علاوه بر راهزني و غارت روستاها و به اسارت گرفتن مردم عادي، ترور افسران و حتي سربازان ژاندارمري و سپاهي با شدت فراواني در جريان بود كه شايد فاجعه قتل عام تمامي سربازان ژاندارمري و سپاهيان مستقر در سه راهي دُرُ له”(دارلك) و مثله نمودن ايشان در تاريخ 22 ارديبهشت 1360 معروفترين آنها باشد كه سردار رشيد “شهيد اميني” نيز در اين كشتار وحشيانه بهمراه ديگر جوانان غيرتمند بشهادت رسيدند. حال معلوم نبود كه آنان دنبال چه بودند، اگر با حكومت جمهوري اسلامي مشكل داشتند پس چرا مردم ترك غرب آذربايجان را ناجوانمردانه قتل و غارت ميكردند و مشكلات سياسي خود را به اين مردم مظلوم تعميم ميدادند؟ كما اينكه آنان با وحشيگريها و سياستهاي ضد بشري خود علاوه بر ايجاد ناامني شديد در منطقه، فرصتهاي سرمايه گذاري بخش دولتي را در منطقه گرفتند (يا حداقل بهانه دست دولت دادند) و نيز باعث فراري شدن سرمايه داران و كوچ اجباري تعداد كثيري از اهالي غرب آذربايجان گرديدند كه خود بحث درازي دارد.
بهرصورت پس از پايان جنگ تحميلي امنيت نسبي در منطقه برقرار شد و آرامشي تقريبي غرب آذربايجان را فرا گرفت تا اينكه در سال 1991 ميلادي همزمان با قضيه “انفال” در كشور عراق خيل كثيري از آوارگان و پناه جويان كرد عراقي به غرب آذربايجان سرازير شدند و نگرانيهايي را در بين مردم ترك كه خاطره خوبي از آنها به ياد نداشتند، فرهم آوردتد. اما اينبار هم مردم بيش از حد مهربان! ترك غرب آذربايجان به اين آوارگان و پناه جويان كرد پناه دادند. در شهرهايي نظير اورميه و نقده كه هميشه از اكراد افراطي لطمات و صدمات زيادي خورده اند، كمتر خانه ايي پيدا ميشد كه اين آوارگان، شريك سفره هاي ترك ها نباشند، نگارنده اين سطور خود بياد دارد كه در اكثريت قريب به اتفاق منازل سولدوزيها حداقل به يك خانواده كرد پناه داده شده بود. اما نكته ايي كه در اينجا حائز اهميت است اينكه پس از سركوبي حمله “صدام حسين” به “كويت” در سال 1992 ميلادي بوسيله آمريكا، عده ايي از مهاجران كرد به كشور خود بازگشتند اما عده زيادي نيز در منطقه باقي مانده و در شهرهاي غربي آذربايجان (اعم از ترك نشين يا كرد نشين) ساكن شده و حتي عده ايي تبعه ايران شدند و بدين شكل ما در آن برهه زماني خاص شاهد افزايش يكباره جمعيت اكراد در شهرهايي نظير اورميه، نقده، سلماس، خوي، خانا، بوكان، مهاباد و … هستيم. همچنين ذكر اين نكته ضروريست كه پس از پايان جنگ تحملي شاهد يك سلسله مهاجرتهاي عظيم و سوال برانگيز از سوي اكراد شهرهاي كاملا كردنشين به شهرهاي غربي آذربايجان خصوصا، نقده، اورميه، خوي، سلماس، ماكو، بوكان، شاهين دژ، تكاب، پيرانشهر، اطراف مياندوآب هستيم. بگونه ايي كه اكنون بر خلاف 20 يا 25 سال پيش اكثريت قريب به اتفاق روستاهاي مرزي استان آذربايجانغربي كردنشين شده و ما در تمامي شهرهاي فوق الذكر شاهد يك تغيير بزرگي در تركيب جمعيتي شان مي باشيم و اكنون نيز سير مهاجرت اكراد از مناطق كاملا كردنشين به اين شهرها شديدا ادامه دارد و جمعيت اكراد بطور فزاينده ايي در حال افزايش و رشد ميباشد بگونه ايي كه آذربايجانغربي به يك استان مهاجر پذير تبديل شده است.
در ايران عمده مهاجرتهايي كه صورت ميگيرد با توجه به سياست “سانتراليستي” (تمركزگرايي) حاكم بر كشور، عموما جنبه و هدف اقتصادي دارد ولي آيا مهاجرتهاي اكراد به غرب آذربايجان نيز هدفي اقتصادي دارد؟ جواب سوال بطور قاطع “نه” ميباشد! استان آذربايجانغربي بعنوان استان 27 كشور از نظر توسعه يافتگي كه نشان ميدهد مورد عنايت دولتمردان ايراني قرار نگرفته است و اساسا صنايع بسيار كوچك و معدودي را داراست و عمده مردمانش كشاورز و دامدار و بيكارند، چيزي براي عرضه به اكراد از جنبه اقتصادي ندارد و نميتواند توجيه گر مهاجرتهاي عظيم اكراد با هدفي اقتصادي باشد، لذا بنظر ميرسد با توجه به تاريخ منطقه و نيز تحركات مرموز جاري، مهاجرت اكراد به غرب آذربايجان هدفي سياسي دارد. بنظر ميرسد اكراد تلاش ميكنند كه با مهاجرتهاي خود تركيب جمعيتي غرب آذربايجان را به نفع خود تغيير دهند و سپس ادعاهايي را مطرح نمايند كه تقاضاي آنها از “خاتمي” جهت تشكيل “استان مكريان” به مركزيت مهاباد دليلي هرچند كوچك براي اين ادعاست ولي آيا واقعا همه اين كارها براي تشكيل دادن يك استان صورت ميگيرد يا نه، اهداف درازمدت و خطرناكي را دنبال مينمايد؟
اما سير جديدي از ناآراميهاي حاصل از عملكرد اكراد در منطقه به قضيه دستگيري رهبر p.k.k عبد… اوجالان در كنيا مربوط ميشود. پس از دستگيري وي كه تركيه حزب تحت فرماندهي اش را تروريستي قلمداد كرده بود، ((در اوائل اسفند 1377 دو شهر اورميه و سنندج دستخوش آشوبهاي شهري شدند.)) (31) اين آشوبها بخاطر دستگيري اوجالان كه يك كرد استقلال طلب اهل تركيه بود صورت پذيرفت. حال چه ربطي به اكراد ساكن ايران داشت سوالي است شبهه برانگيز. البته در اين آشوبها دستهايي نيز در كار بودند كه مردم را به ادامه آشوبها، كه زندگي مردم را مختل نموده و امنيت منطقه را تهديد ميكرد، تحريك و تقويت مينمودند. از جمله اينها، “بهالدين ادب” نماينده مردم سنندج در مجلس شوراي اسلامي و رئيس “فراكسيون كرد” مجلس ششم بود. “ادب” در سخنراني 2 اسفند 1377 خود در مجلس ((از وزارت امور خارجه خواست تا در تدوين استراتژي سياست خارجي و مبادلات اقتصادي با تركيه تجديد نظر كند. به گزارش خبرنگار امور مجلس “ابرار” ، مهندس بهالدين ادب ديروز در سخنان پيش از دستور همچنين از تمام كردهاي ايراني و اكراد ساير كشورها خواست تا براي رفع خطر از اوجالان اسير، به اعتراض هاي قانوني(؟!)خود ادامه داده و خريد محصولات تركيه را تحريم كنند.)) (32)
اين سخنان و نظرات رئيس فراكسيون كرد مجلس ششم است. فراكسيوني كه نقدهاي زيادي بر عملكرد و ماهيت آن وجود دارد و اورميه، نقده، سلماس، خوي شهرهايي هستند كه بارها شاهد حضور مشكوك برخي از اعضاي اين فراكسيون مخصوصا در مقاطع زماني انتخابات ها، در خود بوده اند. بهالدين ادب بعدها اورميه را يك شهر كردنشين عنوان نمود!! كه متعاقب آن “حجت الاسلام حسني” در نماز جمعه اورميه ضمن انتقاد شديد از صحبتهاي وي افزود كه “اكراد افراطي بدنبال تصاحب اورميه هستند و ميخواهند آنرا پايتخت خود كنند”! براستي فراكسيون كرد در اين شهرها بدنبال چيست؟ اعضاي همين فراكسيون مشابه چنين اعمالي را بعد از سرنگوني صدام حسين كه كردهاي شمال عراق فرصتي را بدست آورده بودند مطرح نمودند كه شرح آنها را جهت پرهيز از اطاله كلام به فرصتي ديگر موكول ميكنيم.
جمع بندي و سخن پاياني:
?نچه كه با بررسي جنبشها و آشوبها و تحركات سياسي كردها كه به بخشي از آنها در فوق اشاره گرديد بدست مي آيد اينست كه جامعه كرد در عرصه تاريخ همواره مطالبات و خواسته هاي خود را با دوري از سياست و با روشي نظامي و جنگي مطرح نموده است. اين رويكرد نه تنها به خود اكراد ضربه زده بلكه موجب آسيب ديدن مناطق غربي آذربايجان و نيز كشتار و قتل عامهاي فجيع ملت ترك اين سامان شده است ولي در نهايت هميشه اين كردها بوده اند كه بازنده و يا فراري بازي بوده اند. اكراد كه هميشه چشم طمع به آذربايجان داشته اند و مخصوصا عاشق و شيداي مناطق غربي آن بوده اند با حمايت و مساعدت آشكار و يا مخفي دول بزرگي همانند انگليس، روس، امپراتوري عثماني، آمريكا و در يك مقطع حزب بعث عراق همواره يك پاي ثابت منازعات و كشمكشهاي بين قومي خاورميانه و خصوصا مناطق غربي آذربايجان مي باشند. دول بزرگ غربي و شرقي با بهره گيري از اكراد و ابزار دست قرار دادن ايشان و دادن وعده هايي كه هيچگاه محقق نشده اند بدنبال بسط و توسعه قدرت و نفوذ و كسب منافع خود در منطقه خاورميانه بوده اند. عثماني بعنوان امپراتوري كه مدعي حكومت بر ممالك اسلامي بود با بهره گيري از تعصبات مذهبي اكراد سني از كردها جهت بسط قدرت خود در ايران استفاده مينمود، انگليسيها كه همواره متحد و هم پيمان اكراد بوده اند انواع كمكها و تسليحات را در اختيار آنها قرار ميدادند و در عوض از اكراد بعنوان اهرم فشار و نيز اهرم تعادل در منطقه جهت كسب منافع خود استفاده ميكردند. روسها جهت دستيابي به آبهاي گرم جنوب و نيز رقابت با انگليس و عثماني و فشار بر دولت ايران همواره متوجه اكراد بوده اند. حزب بعث نيز در مقطعي بدليل اختلافات مرزي با حكومت پهلوي از اكراد مخالف دولت ايران حمايت ميكرد و اكنون آمريكا با شعار دموكراسي! از اكراد ساكن شمال عراق بعنوان نيروهايي جهت فشار بر كشورهايي نظير ايران، سوريه و تركيه و بدست آوردن امتيازاتي از اين كشورها از اكراد حمايت ميكند و اين حمايت تا بدانجاست كه اكراد با مهاجرتهاي ضربتي خود با همكاري نيروهاي آمريكايي شهر تركمن نشين “كركوك” را تبديل به شهري كردنشين نموده و اداره اين منطقه نفت خيز را كسب ميكنند.
بهر صورت اكراد همواره از جانب دول بزرگ و بيگانه مورد توجه بوده و حمايت شده اند كه البته اين دول هيچگاه به وعده هايي كه به اكراد داده اند عمل ننموده اند و اكراد در واقع آلت دست و آسانسورهاي آنها جهت رسيدن به اهدافشان شده اند ولي البته كه اكراد با پشتگرمي به اين دول بيگانه و بلافاصله در زمانهاي تضعيف قدرت حكومت مركزي، شورش نموده و همواره مسبب جنايات و كشتارهاي فجيعي بر عليه مردمان مظلوم و بيش از حد مهربان! ترك غرب آذربايجان بوده اند كه به بخشي از آنها در فوق اشاره شد.
اما موضوع بسيار مهمي كه در تمامي آشوبهاي اكراد مبرهن و روشن است، ادعاهاي ارضي آنان بر نواحي غربي آذربايجان ميباشد. آنان همواره كوشيده اند اين مناطق را متصرف شده و آرزوي ديرينه خود يعني استقلال كردستان را با جغرافيايي بهتر و قدرتمندتر تشكيل دهند. بدون شك اگر شيخ عبيدالله و سيميتقو بدليل فقر سواد سياسي نمي توانستند از واژه “كردستان بزرگ” استفاده نمايند ولي كشتارها و قتل عامهاي تركان غرب آذربايجان بدست ايشان در همين راستا بوده است. قاضي محمد گرچه سياسي ترين شخص كردستان بود ولي وي نيز دچار همان اشتباه شيخ و سيميتقو شده و هيچگاه از ادعاهاي خيالي و تخيلي خود دست برنداشته و بدنبال ضميمه نمودن غرب آذربايجان به جغرافياي كردستان بوده است و اوضاع اراضي غربي آذربايجان و مردمان مظلوم ترك آن در بدو و بعد از انقلاب تا كنون مشخص و روشن است. بنظر ميرسد كردها همواره دچار يك”اشتباه شديد استراتژيك” بوده اند، آنان علاوه بر رويكرد نظامي در تمامي قضايا همواره دنبال تصاحب مناطق ترك نشين غرب آذربايجان بوده اند يعني “شرف و ناموس ملي” تركان آذربايجان را هدف قرار داده اند. يعني خطرناكترين نوع اداعاها كه بي شك راه حلي جز جنگ و خونريزي و اخراج اجباري و آوارگي براي طرفين در بر نخواهد داشت.
اما تلاشهاي اكراد افراطي در چند ساله اخير نيز در همين راستا بوده است. مهاجرتهاي عظيم و غير قابل توجيه آنها به شهرهاي ترك نشين و دوگانه نشين غرب آذربايجان، تلاشهاي مشكوك نهادهاي غير قانوني و حتي قانوني و مدني آنها در نواحي غربي آذربايجان، مطرح كردن ادعاهايي جهت تجزيه استان آذربايجانغربي و … همگي مويد ادعاي ماست. بي شك مهاجرت اكراد به اين مناطق براي كسب هويت ملي شان و بنا به گفته نخبگان سياسي كردستان اجراي اصل 15 يا 19 قانون اساسي نيست بلكه تلاش جهت برهم زدن تركيب جمعيتي شهرهاي غربي آذربايجان و سپس مطرح نمودن ادعاهايي كه تماميت ارضي آذربايجان را تهديد ميكند، هدف آنها مي باشد.
در اين ميان حتي نشريات و مطبوعات كردي نيز ادعاهاي ارضي كردها را تبليغ مي كنند. براي مثال نشريه “آبيدر” چاپ سنندج كه اتفاقا صاحب امتياز و مدير مسئول آن يكي از مسئولان استان كردستان است! با چاپ نقشه ايي مبهم در زير لوگوي خود كه شهرهاي ترك نشين نيز داخل آن نقشه بودند شبهاتي را برانگيخت. روزنامه “آشتي” در يكي از شماره هاي خود در مصاحبه با فردي بنام “مظهر خالقي” (خواننده كردي) وقتيكه مصاحبه كننده از وي مي پرسد كه استاد كي به ايران خواهيد آمد وي جواب ميدهد “زماني كه تمامي كردها را از چالدران تا ايلام متحد و يكپارچه ببينم.” !! و عين همين مطلب توسط اين نشريه چاپ ميشود. همين روزنامه در شماره 23 آذر 1383 خود در اقدامي سوال برانگيز كشته شدگان اعضاي گروه تروريستي پ.ك.ك را كه تماميت ارضي تركيه و حتي ايران را مورد هدف قرار داده اند “شهيد” ! ميخواند. مجله مبهم “آناهيد” در شماره اول خود در قالب مقاله ايي با عنوان “آذربايجان سرزمين باستاني كردها” علاوه بر اساعه ادب به تركان، به تحريف تاريخ و در واقع تاريخ سازي در راستاي همان ادعاهاي ارضي فوق الذكر مينمايد (33) و نيز بسياري از موارد ديگر. نكته مهم در مورد اين نشريات در اينجاست كه نهادهاي مسئول و ناظر بر مطبوعات هيچ واكنشي نسبت به اقدامات شبهه برانگيز اين جرايد از خود نشان نمي دهند!؟
بهرصورت اكراد افراطي در “طلايي ترين دوران” خود بسر ميبرند، هم روند و تحولات جهاني و بين المللي و منطقه ايي (قضاياي عراق و امتيازات كسب شده توسط اكراد در آن كشور) و هم سياستهاي داخلي ايران موقعيتي ارزشمند را براي آنها بوجود آورده است كه اگر بصورت منطقي و سياسي و با در نظر گرفتن واقعيات تاريخي و جاري رفتار نمايند مطمئنا موفقيتهاي مهمي را كسب خواهند نمود اما اگر همانند اسلاف خويش خيالبافي نموده و ادعاهاي كذايي خود بر غرب آذربايجان و نواحي ترك نشين را دنبال نمايند بي شك آينده ايي خطرناك و زجرآور در انتظارشان است.
در اين ميان نخبگان ترك و كرد مي توانند نقش مهمي را در مسائل جاري داشته باشند. اين نخبگان ميتوانند با تاكيد بر همزيستي مسالمت آميز و احترام به حقوق يكديگر و قناعت به حق خود و نيز تاكيد بر دردهاي مشترك مثل عدم امكان تحصيل در زبان مادري يا درخواست توزيع مناسب و عدالتمندانه ثروت در بين تمامي ملل ايراني و … اقدامات خطرناك افراطيون كردي را كه هم تماميت ارضي ايران، بطور اخص آذربايجان و نيز آينده حركتهاي هويت و عدالت خواهانه ملل ايراني را تهديد ميكند، خنثي نمايند. در اينجا نقش “شووينيستها” را نيز بايد مورد توجه قرار داد، بدينگونه كه بيشترين نفع را از بوجود آمدن تنش و جنگ و دشمني بين ترك ها و كردها (دو ملت ستمديده و مورد تبعيض قرار گرفته ايراني) و اصولا تمامي ملل ديگر ايراني تنها شووينيستها خواهند برد، همچنين نخبگان و مردم ترك آذربايجاني نيز با عبرت گرفتن از فاجعه “قاراباغ”در غرب آذربايجان (شمالي) بايد مسئولانه با موضوع برخورد نمايند تا در آينده افسوس امروز را نخورند، پس بايد با چشماني باز و سياستهايي درست حركت كرد.
منابع:

1 - اوضاع سياسي كردستان از 1258 تا 1325ه.ش، تاليف مجتبي برزويي، نشر فكرنو، چاپ اول زمستان 1378 ص 57
2 - رساله قيام شيخ عبيدالله ، نوشته علي خان افشار (ذيل تاريخ افشار) ص24
3 - اوضاع سياسي كردستان ص61
4 - همان ص61
5 - همان ص61
6 - همان ص62
7 - همان ص77
8 - همان ص77
9 - تاريخ و جغرافياي مياندوآب، نوشته جمشيد محبوبي، چاپ پروين ص135
10 - اوضاع سياسي كردستان ص67
11 - همان ص266
12 - همان ص267
13 - همان ص272
14 - همان ص295
15 - كرد و كردستان، نوشته واسيلي نيكيتين، انتشارات نيلوفر، چاپ اول ص35
16 - همان ص35
17 - همان ص 55
18 - همان از ص 66 تا ص 73
19 - همان ص 75
20 - اوضاع سياسي كردستان ص 38
21 - شرفنامه، تاليف امير شرف خان بدليسي، موسسه مطبوعاتي علمي ص470
22 - اوضاع سياسي كردستان ص40
23 - ايران و قدرتهاي بزرگ در جنگ جهاني دوم، دكتر ايرج ذوقي، انتشارات پاژنگ، چاپ دوم ص140
24 - نشريه سياسي-راهبردي چشم انداز، فروردين 1382 ص21
25 - هاشمي و انقلاب، مسعود رضوي، انتشارات همشهري، چاپ دوم ص285
26 - كردستان، شهيد چمران، چاپ هفتم، انتشارات فرهنگ اسلامي ص39
27 - چشم انداز ص 23
28 - روزنامه كيهان، مصاحبه با حجت الاسلام حسني، شنبه 17 اسفند 1381
29 - چشم انداز ص 23
30 - تحولات قومي در ايران،دكتر مجتبي مقصودي، چاپ اول ص 306
31 - همان ص 313
32 - روزنامه ابرار مورخه دوشنبه 3 اسفند 1377
33 - رجوع شود به شماره دوم نشريه چنلي بئل ص19
ديگر منابع مورد استفاده:
- كردستان و كرد در اسناد محرمانه بريتانيا، و.همدي، انتشارات نور علم
- تاريخ هيجده ساله آذربايجان، احمد كسروي، چاپ يازدهم، انتشارات اميركبير
- عبدالله اوجالان، دكتر يالچين كوچوك، انتشارات حميدا، چاپ اول سال1378
- قتل عام مسلمانان در دو سوي ارس، صمد سرداري نيا، نشر اختر، چاپ اول تاريخچه اروميه، رحمت الله توفيق، نشر شيرازه، چاپ اول سال 1382

http://www.urmi7000.persianblog.com/1384_9_urmi7000_archive.html#4385224

منبع:

نشریه چنلي بئل دانشگاه پیام نور نقده(سولدوز)

سولدوز پيام نور بيلي يورودو چنلي بئل درگي سي

نویسنده:رضا تورک

فعالیت گسترده کردها در ویکی پدیا

urmujan — Tue, 24 Jul 2007 10:44:26 GMT

در دایره المعارف آزاد ویکیپدیا توسعه طلبان کرد با استفاده از نفوذ لابی خود در مجامع بین المللی شهرهای مهم آذربایجان غربی را کرد نشین معرفی میکنند بطور مثال در اطلاعات جمعیتی مربوط به میزان جمعیت کردها در شهرهای آذربایجان غربی شهرهای سلماس، شاهیندژ، تکاب که شهرهایی شیعه و ترک نشین هستند میزان جمعیت کردها را بالا تر از آذری ذکر میکند و آنها را شهرهایی کرد نشین مینامد. و در مورد شهر خوی و میاندوآب که جمعیت بسیار اندکی از کردها حضور دارند، حضور آنها را بسیار پررنگ تر نشان میدهد.

از تاریخ چند هزار ساله ارومیه بطور گزینشی فقط بخشهایی که مربوط به حضور کوتاه مدت کردها(حضور چند قبیله کوچرو و دامدار کرد در اطراف ) در ارومیه است اشاره میکند و مینویسد که تا قبل از جنگ جهانی اول بیش از نیمی از جمعیت ارومیه را ارامنه مسیحی تشکیل میدادند که در طی نسل کشی خیالی ارامنه از بین رفته اند. مطمئناً این مطالب کذب و دروغ امروز توسط کردها و احتمالا در آینده توسط ارامنه برای ادعاهای ارضی بر بخشهای بزرگی از آذربایجان بکار گرفته خواهند شد.

بر تمام ملت آذربایجان واجب است که برای جلوگیری از چنین اقداماتی در سطح بین المللی دست به اقدامی عاجل بزنند.

که بنا به حدیث شریف " حب الوطن من الایمان" بایستی در مقابل توطئه استکبار و جاده صاف کن همیشگی آنها( تروریستهای کرد)برای تسلط بر سرزمین های اسلامی کمر همت ببندیم.

#	City	Population^[16]^[17]	Ethnicity in the shahrestan (district)^{[citation needed]}	City Calling Code ^[18]
1.	Piranshahr (Khaneh)	71,718	Kurdish	443
2.	Urmia (Rezaiyeh)	644,091	Azeri and Kurdish	441
3.	Naghadeh (Sulduz)	76,103	Azeri and Kurdish	443
4.	Salmas (Shapur)	85,409	Kurdish and Azeri	44352
5.	Mahabad (Savujbolagh)	174,228	Kurdish	442
6.	Khoy	182,987	Azeri and Kurdish	461
7.	Miandoab (Ghushachay)	143,522	Azeri and Kurdish	481
8.	Oshnaviyeh	56,325	Kurdish	444
9.	Bukan	237,841	Kurdish	482
10.	Shahindej (Sainghal'eh)	44,608	Kurdish and Azeri	482
11.	Qareh Zia' od Din	34,921	Azeri and Kurdish	462
12.	Takab (Tikantapeh)	53,922	Kurdish and Azeri	482
13.	Maku	43,664	Azeri and Kurdish	462
14.	Sardasht	52,668	Kurdish	444
15.	Chaldoran (Siahchesheh)	14,000^[17]	Azeri and Kurdish	462

The Columbia Encyclopedia mentions that Urmia was an important town in the region during the 9th century.[6]

Oghuz Turks entered the area in the 11th century, in the period 1029 to 1041. At this time, the ruler of Urmia was Abul-Hayja bin Rabib al-Dawla, who was the chief of Hadhbani Kurds. He defeated the Oghuz Turks and killed 25,000 of them, when they were trying to pass through his territory

It is reported that by the turn of the century, Christians composed more than 50% of the city's population^{[citation needed]}. Most of them, however, fled the city during or after World War One. Currently, Muslims constitute 95% of the population.

http://en.wikipedia.org/wiki/Urmia

اقدامات گسترده تروريستهاي كرد و حاميان صهيونيست پژاك و پ ك ك در مجامع بين المللي براي تحريف تاريخ

urmujan — Sun, 01 Jul 2007 04:49:18 GMT

انتشار نقشه هايي توسط سيا و سرويسهاي جاسوسي اسرائيل و انگليس با نام كردستان بزرگ براي شوراندن مردم مناطق كرد نشين بر عليه دولتهاي مقتدر اسلامي خاورميانه (ايران تركيه و سوريه) و انتشار مطالب موهن و جعلي به عنوان تاريخ در سايتها و كتابهاي انتشاري و روزنامه ها و ... مانند موارد ذيل از اقدامات جديد غرب براي تسلط بر كشورهاي اسلامي با تاسيس اسرائيل دوم (كردستان ) است.

http://en.wikipedia.org/wiki/Iranian_Kurdistan

http://kurdisharmenian.blogspot.com/ سايتي در مورد همكاري نزديك ارامنه و كردها

http://www.answers.com/topic/history-of-the-kurdish-people

http://en.wikipedia.org/wiki/Urmia

Review: Ancient Kurdistan
Reviewed Work(s):

Une relation de la huitieme Campagne de Sargon by F. Thureau-Dangin

Author(s) of Review: D. G. H.
The Geographical Journal, Vol. 42, No. 1 pp. 64-66
doi:10.2307/1779125

تاليف كتابي تحت عنوان تاريخ مدرن كردها توسط يك انگليسي

David McDowall - A Modern History of the Kurds

در اين كتاب كه پر از تحريف تاريخ و اظهار نظر هاي مغرضانه و تعريف و تمجيد از شورشياني مثل قاسملو و حتي تخريب افراد معتدل و ميانه رو در ميان شورشيان و قهرمان جلوه دادن شورشيان تندرو سعي در تحريك احساسات ناسيوناليستي و نژاد پرستانه در ميان مردم كردستان دارد. و منظور انگليسي ها از اين گونه اقدامات كاملا مشخص و واضح است.

پسر طالبانی خواستار برپایی پایگاه دائمی نظامی آمریکا در شمال عراق شد

urmujan — Wed, 27 Jun 2007 04:33:18 GMT

روزنا: قباد طالباني پسر جلال طالباني رئيس جمهور عراق ونماينده اتحاديه ميهني کردستان عراق در ايالات متحده اعلام کرد کردهاي عراقي براي حمايت از خود در مقابل مشکلات آينده خواستار برپايي پايگاه نظامي دائمي آمريکا در منطقه خود هستند.
به گزارش منابع خبري قباد طالباني در يک کنفرانس خبري که در شهر اربيل واقع در منطقه کردستان عراق برگزار کرد حضور نظامي آمريکا را تضميني براي عدم تهديد کردها دانسته ودر کنار آن برپايي پايگاه مذکور را به نفع آمريکا دانست.
وي مدعي شد که تاريخ تاثيرات منفي بدي را در روحيه کردها قرار داده است وآنها با وجود آنکه اکنون به شکل گسترده اي در ساختار حکومتي عراق حضور دارند اما همچنان از ظهور ديکتاتور ديگري در عراق در هراس به سر مي برند.

رئیس جمهوری عراق دوشنبه به ایران می آید

urmujan — Sat, 23 Jun 2007 10:10:31 GMT

رئیس جمهوری عراق دوشنبه این هفته برای ملاقات با رئیس مجلس اعلای اسلامی عراق و همچنین دیدار با برخی از مسئولان ایرانی وارد تهران می شود.

منابع آگاه عراقی در گفتگو با خبرگزاری مهر با تایید این خبر اعلام کردند : جلال طالبانی دوشنبه هفته جاری برای ملاقات با "سید عبدالعزیز حکیم" رئیس مجلس اعلای اسلامی عراق که برای درمان بیماری ریه خود در تهران بستری است، به ایران می آید.

درحالی که یک منبع مسئول در سفارت عراق در تهران به مهر گفت : رئیس جمهوری عراق سه شنبه به تهران می آید و در این سفر با برخی از مسئولان ایرانی نیز دیدار خواهد کرد؛ اما منابع نزدیک به رئیس فراکسیون اکثریت پارلمان عراق در گفتگو با خبرنگار مهر، سفر طالبانی به تهران را در روز دوشنبه این هفته تایید کردند.

سید عبدالعزیز حکیم پس از آنکه معاینات اولیه پزشکی درباره وی در مرکز درمانی شهر "هوستون" ایالت تگزاس آمریکا انجام شد؛ روز دوشنبه 31 اردیبهشت برای درمان به ایران منتقل شد و تا کنون دو دوره درمانی خود را زیر نظر تیم پزشکان معالج خود در تهران با موفقیت پشت سرگذاشته است.

به گفته محسن حکیم، رئیس مجلس اعلای اسلامی عراق، وضعیت رضایتبخشی دارد و هیچ مشکلی وجود ندارد و علائم حیاتی وی هم در وضعیت خوبی قرار دارد.

لازم به ذکر است، رئیس جمهوری عراق چهارشنبه 30 خرداد در راس هیئتی برای دیدار با مقامهای بلندپایه چین راهی پکن شد.

"جلال طالبانی" پیش از ترک عراق برای عزیمت به چین درفرودگاه سلیمانیه به خبرنگاران گفت : امیدوارم که این سفر منجر به بخشش بدهی های عراق به چین شود.

گاف بزرگ منتخب اول ارومیه

urmujan — Wed, 20 Jun 2007 07:22:57 GMT

این عضو شورای شهر ارومیه که در زمان انتخابات(به خاطر مسائل قومی و پوسترتبلیغاتی مورد دار) گردو خاک زیادی به پا کرده بود کم اثر ترین و نجیب ترین عضو شورا هم هست...

خدیجه منصوری منتخب اول شهر ارومیه در انتخابات شورا در کنار سایر رفتارهای عجیب و غریب اش اخیرا گاف بزرگی زده که انتشار آن برای تلطیف ذهن و رفع خستگی خالی از لطف نیست!

داستان از این قرار است که یک وبلاگ نویس اصلاح طلب که معلوم نیست از کجا به وجهه اصلاح طلبی خانم منصوری پی برده بوسیله SMS وی را در جریان موضوع مهم سیاسی که در برنامه گفتگوی ویژه خبری شبکه دوم سیما در حال بحث بود قرار میدهد کاری که این خبرنگار با اغلب دوستان و همفکران کرده و میکند.

غافل از اینکه موبایل فرستنده SMS از نوع ایرانسل بوده و اظهر من الشمس است که پیامهای کوتاه این سیمکارتها گاه با ساعتها تاخیر به مقصد میرسند!

از قضای روزگار پیام مورد نظر صبح روز بعد و هنگام پخش برنامه کودک خدمت دانشجوی فوق لیسانس حقوق(خدیجه منصوری) میرسد و وی نیز با روشن کردن تلویزیون از اول تا آخر کارتون پخش شده از شبکه دوم را تماشا میکند که هیچ ،ضمن تماس تلفنی از فرستنده پیام به خاطر یادآوری این کارتون جالب و آموزنده تشکر میکند!

قضاوت در مورد باقی ماجرا برعهده شنونده است، یادمان نرود که منصوری رای اول ارومیه است و فابل احترام! همشهریان من در ارومیه از این رای اول ها کم نداشته و ندارند خدا به داد آینده برسد!

منبع: آینا نیوز

جنایت تازه تروریستها

urmujan — Sun, 17 Jun 2007 08:50:18 GMT

یک نفر از افراد روستای تازه کند جنیزه ارومیه به اسم رسول جانعلیپور فرزند زلفعلی در حاولی روستای ولنده توسط تروریستهای پژاک به شهادت رسید.

لازم به توضیح است که شب گذشته حدود بیست نفر از نیروهای پژاک با تمام تجهیزات نظامی وارد محوطه دانشگاه ارومیه در پردیس نازلو شدند و مشغول گشت زنی در داخل دانشگاه بودند بنا بهگفته نگهبانان دانشگاه با وجود اطلاع دادن به پاسگاه نزدیک دانشگاه آنها از ورود به داخل دانشگاه امتناع ورزیده و اهمیتی به موضوع نداده اند. تروریستها بدون اینکه اقدام به کاری بکنند بعد از مدتی محل را ترک کرده اند.